NL-vertaling: Het Crimson Field Team
Alweer op? Dat wordt een gewoonte.
Ik ben een lichte slaper.
Maak jezelf nuttig. - Hoofdzuster.
Konvooi vanavond. 200 mannen, maar het kunnen er meer zijn.
We hebben meer tenten, meer bedden, meer van alles nodig.
Nieuwe richtlijn van het hoofdkwartier.
Tien artikelen per bestelling, die in drievoud
moeten worden getekend door Kolonel Purbright, voor ze
naar de Generaal gaan ter goedkeuring.
Dus ik bestel vandaag en met een beetje geluk, is het er rond Pasen.
Zuster. Hij komt bij.
Heerlijk. Zeg alsjeblieft dat je mij zoekt. - Nee.
Je weet een man's hoop te verpletteren.
Pardon. - Je mag hier niet komen.
Ik weet het... - Hoe lang sta je daar al?
Eventjes maar. - Eruit. Nu.
Uw patiënt komt bij. - Naam? Of zal ik raden?
Majoor Crecy. Ik ben gestuurd om u te halen.
Als u naar de afdeling gaat, wilt u uw schort afdoen?
Hoe is het met de pijn? - Niet al te slecht.
Ik zal je een half korreltje morfine geven.
Byeford...
Ben je nog heel? - Heel als een muntje.
En de anderen?
Ik vertel er zo over. We moeten u zo stil mogelijk houden.
Risico van bloedingen. - Ik begrijp het.
We stuurden een brief naar uw vrouw.
Dacht je dat ik zou sterven? - Eerlijk gezegd, ja.
Zorg dat ze weet dat ik leef, ik wil niet dat ze overstuur raakt.
Ze kan u zelf zien. Ze komt.
Hier? - We vertellen wat ze kan verwachten.
Ik moest controleren of u naar een officierstent wilt.
Absoluut niet.
Ik haal uw injectie.
De anderen?
Alleen u en ik zijn over.
We kunnen niets voor hen doen, Meneer.
Uw vrouw komt, denk daar aan.
U laat de motor toch elke dag draaien? - Anders loopt ze vast.
Ik zorg goed voor uw motorfiets, Zuster Livesey.
Daar kunt u op rekenen. - Ik wist niet dat ze in beslag genomen werd.
Enig idee wanneer ik haar terug krijg? - Zoals ik zei, ik doe mijn best.
Ik waardeer het, Brigadier. - Klaar?
Snurk ik?
Waarom vraag je dat? - Je ligt geen enkele ochtend in je bed.
Snurk ik je wakker? Rosalie? - Nee.
Mijn broer Barty zei dat ik klink als een ezel als ik slaap.
Ben je niet gewoon aardig?
Ik ben veel, Flora. Aardig hoort er niet bij. - Waarom ben je altijd zo vroeg op?
Ik begin graag vroeg. Maakt een goede indruk.
Kun je mij ook wakker maken? Dan maak ik een goede indruk,
en mag ik binnen drie meter van een echte patiënt komen.
Daar komt de post. We krijgen vandaag brieven.
Barty is aan het front en ik heb in tijden niets van hem gehoord.
Goedemorgen, Hoofdzuster Carter. - Waar is mijn man, Majoor Edward Crecy?
Ben ik te laat?
Mevrouw Crecy, uw man leeft... - Waar is hij? Breng me bij hem.
Mevrouw Crecy, er zijn familieleden voor wie ik slecht nieuws heb.
Wees alstublieft zo hoffelijk te wachten.
Als u me wilt volgen.
Ik denk het niet. - Nee, het is in orde.
Zijn status zegt dat een vrijwilliger hem voedt. - Ja, Zuster.
Dat is jouw werk.
Zuster, ik heb meer dan 80 patiënten in de nachtdienst,
en ik vroeg het Zuster Livesey... - Jij geeft hem zijn voeding.
Deze jongen verdient het beste, zorg daarvoor.
Deel je tijd beter in, Zuster Jesmond. - Ja, Zuster.
Wist je altijd dat je dit wilde? - Verpleging?
Van toen ik zo groot was.
Ik legde mijn speelgoed in bed en nam de temperatuur op.
En wat wilde jij worden?
Dat werd me niet gevraagd.
Mijn vader vindt het vulgair dat vrouwen hun eigen geld verdienden.
Hij hoort graag zijn eigen stem, nietwaar? - Nogal, ja.
Hij moet maar wennen aan vulgaire vrouwen.
De wereld verandert, Rosalie. Alles is mogelijk.
Toen ik vrijwilliger werd, was iedereen thuis nogal hautain.
Waarom? - Ze dachten dat ik het niet zou volhouden.
Maar ik geloof dat het echt iets voor mij is.
Het lijkt zo'n verspilling. - Wat?
De tijd hiervoor.
Toen je je nutteloos en laag voelde...
Ik had kunnen zijn zoals jij. Motorrijden,
en je uitspreken, zoveel verspilde tijd.
Ik wou dat ik dapperder was geweest.
Je bent hier, bewijst hun ongelijk. En ik laat zien hoe je motor rijdt.
Ik zou maar dom lijken. - Nee, dat zul je niet.
Misschien. Daar zullen ze thuis van opkijken.
Echt opkijken.
Wat doe je hier, Berwick? Je hebt plichten. - Mijn werk is af, Zuster.
Ze kon mijn verbandronde observeren. Goede ervaring.
Ik dacht dat ze het om beurten konden doen. - Berwick, we moeten het linnen tellen.
Hoofdzuster heeft je proeftijd rapport van Trevelyan nodig.
Is al gedaan. - Dan laat ik je doorgaan.
Kunnen we een plan maken hoe de vrijwilligers vorderen?
Aardig van hen, om ons te halen, niet?
We moeten wachten.
Weet je wat je moet vragen? - Ja.
Laat je niks wijsmaken, want ik ken ze. - Ik laat me niet afschepen.
Ze zullen zien dat je meer kunt dan karretjes duwen en ontluizen.
Je bent een echte vriend, korporaal.
Drie blikken...
Wat kan ik voor je doen? - Korporaal Foley wil een lange 'Weight'.
Ik heb alleen twee korte.
Nee, Brigadier Soper, ik laat me niet afschepen.
Ik heb een lange nodig. - Twee korte doen hetzelfde.
Verdomme, Soper. Je hebt haar gehoord. Geef de jongedame wat ze vroeg.
En snel of ik klaag je aan. - Meneer, dan moet ik de ladder pakken.
Ja, Meneer. Meteen, Meneer.
De langste die je hebt, Brigadier.
Dank je, kapitein. - Geen dank. Ga maar zitten.
Zie ik er minder beroerd uit? - Trendy, zou ik zeggen.
Ik kan barbier worden als burger. Ik heb mijn talent ontdekt.
U ziet er heel toonbaar uit.
We moeten gewoon afwachten.
Ik weet niet wat ik tegen haar moet zeggen.
Bijvoorbeeld... Lieverd, het goede nieuw is,
mijn dansdagen zijn voorbij. Nooit meer op je tenen staan.
Zeg gewoon dat u blij bent dat ze hier is. Dat wil een vrouw weten.
Geloof me, ik ken vrouwen. Ik heb er drie.
Zo waar ik hier sta. Omdat ik onweerstaanbaar ben.
Het is mijn vloek. En de Zuster hier wordt mijn vierde.
Beloofde met me weg te lopen. - Ik zal rennen, dat zeg ik je.
Adelinde?
Eddie?
Wat hebben jullie met hem gedaan? Waar is hij gebleven?
Het is zwaar om te dragen. - Echt waar? Denkt u?
Ik kreeg een brief dat mijn man gewond en ernstig ziek was,
bijna dood, dat ik meteen moest komen, er stond niets over...
Kon u me niet voorbereiden? - U werd gevraagd te wachten.
De operatie was succesvol.
Alle necrose en infectie is weg en behoudens bloeding,
heeft uw man geen operatie meer nodig. - U kon er weinig meer afhalen.
U was erg grondig, Kapitein... Met uw mes.
Dit is geen slagerij, mevrouw Crecy. Het moest gedaan worden.
Waarom ligt hij bij de manschappen? Hij hoort bij zijn eigen rang.
Mevrouw Crecy, toen uw man werd gebracht, stond hij erop,
bij de soldaat te blijven die hem binnen bracht.
Het is niet goed voor de mannen een officier te zien die zo...
Is toegetakeld. Hij hoort bij zijn eigen soort.
Mevrouw Crecy... - Dit is ongepast. Schandalig.
Binnen. - Mevrouw Crecy's handschoenen, Hoofdzuster.
Kun je Mevrouw Crecy de bezoekersruimte wijzen, alsjeblieft?
Mijn man moet worden verplaatst.
Als u dat meteen kon doen, zou ik heel dankbaar zijn.
Ik kom op bezoek.
Niets voor Trevelyan?
Mevrouw Crecy, ik vraag me af of uw man
en Soldaat Byeford zo plotseling gescheiden moeten worden?
Ze lagen maanden samen onder vuur.
Hij redde zijn leven. Er is een band. - Hij is een jager, weet u.
Elke winterdag... Alle weersomstandigheden.
Buiten was van hem.
Het huis was van mij.
Dat zal nu anders worden.
Wat deze soldaat betreft, natuurlijk zijn we dankbaar,
maar het moet geen verplichting worden.
Dat het geen... Inbreuk maakt.
Inbreuk? - Deze man is niet mijn man's toekomst,
Dat ben ik.
Wie helpt me met mijn haar, mijn kleding? - Dat zult u zelf moeten doen.
Bedankt, Brigadier.
Ze brachten het nog steeds niet, ik wacht al eeuwen.
Heb je het juiste ding gevraagd? - Ja, een lange 'Weight'.
Je neemt me niet serieus, maar ik pik het niet. Ik heb pit.
Waar? In je schoenen?
Oh, God...
Is dat Zuster Livesey's motorfiets?
Wat doet die hier?
In beslag genomen, Meneer, door mij. - Waarom?
Civiel voertuig drinkt leger benzine, elke druppel moet verantwoord in mijn boeken.
Ik wacht op bericht van het hoofdkwartier, of genoemd voertuig is toegestaan.
Ik begrijp het, een bon die kwijtraakt,
tussen andere bonnen op het bonnen kerkhof dat Hoofdkwartier heet.
Heb je al een koper? Je krijgt er een mooie prijs voor.
Ik weet niet wat u bedoelt, Meneer. - Ik denk het wel, Soper.
Die motorfiets gaat vandaag terug.
Ik heb een verklaring nodig voor de boeken. - Die krijg je.
Behandel me niet als een idioot. Ik heb je niet op heterdaad betrapt,
maar ik heb een idee van je lucratieve bijbaantje.
Onmiddellijk afblazen. Ben ik duidelijk? - Meneer.
Eddie, ik schaam me zo.
Ik zette me compleet voor gek.
Maakt niemand uit. - Mij wel.
Ik wilde je laten kennismaken met Byeford.
Je moet Byeford ontmoeten. - Er is nog tijd genoeg.
Het is prettig hier, niet? Schoon.
Ik had niet gedacht dat je zo dicht bij de zee zou zijn.
Nou, lieverd, het goede nieuws is dat mijn dansdagen voorbij zijn.
Eddie, hoe kun je grapjes maken over zoiets?
Alsjeblieft geen grapjes, ik vind het niet leuk.
Wat telt is dat je nog leeft. Je komt naar huis.
De kinderen zullen trots zijn op hun moedige papa.
En iedereen, absoluut iedereen, zal...
Zo vreselijk aardig zijn.
Iedereen zegt dat je bekwaam bent, beleefd, dat je hard werkt.
Iedereen noemt je terughoudendheid.
Niet terughoudend zijn zette mij in een proeftijd.
Bijt je op je tong?
Ik ben dankbaar voor de tweede kans. - Afgezien van je nachtelijke tochten,
is je gedrag bevredigend. Ik teken je proeftijd af.
Dank u.
Was er nog iets?
Miss Trevelyan, je weet dat ik alle uitgaande post moet lezen?
Ik dacht dat het willekeurig ging. - Nee.
Alle brieven. En ik moet ze grondig lezen.
Ik begrijp het...
Ons is geleerd dat het uitsluitend voor censuur doeleinden is,
er zou discretie zijn en geen noodzaak om ze te bespreken...
Maar ik denk dat het moet. Alles blijft vertrouwelijk, maar...
Begrijp ik goed dat er een kind is?
Zo'n gedwongen scheiding moet moeilijk zijn.
Het verklaart waarom je niet slaapt. - Ik praat er liever niet over...
Geen vrouw is een blanco vel papier. We hebben allemaal een geschiedenis,
en ik krab de jouwe er niet uit.
Het hier en nu gaat me aan.
In je brieven vraag je om vergeving.
Noem het bij de naam, ik vraag niet, ik smeek.
Wat doe je als vergeving niet komt? - Het moet.
Ik weet het niet.
Neem de tijd om tot bedaren te komen. Dat is een bevel.
We hebben een drukke avond voor de boeg.
Miss Trevelyan. Toen je me vanochtend kwam halen, was ik scherp tegen je.
Maakt niet uit. - Mijn patiënt overleed.
Dat kon je zien.
Hij begon te bloeden en ik kon het niet stoppen.
Ik knapte. Ik was onbeleefd. - Zoals ik zei, het maakt niet uit.
Het spijt me van uw patiënt. Mag ik er nu langs, alsjeblieft?
De meeste mensen aanvaarden een excuus als ze er een krijgen.
U bent me niets verschuldigd, kapitein. En u hebt u niet echt verontschuldigd.
Dat gezicht staat op onweer. Kop op, kijk op je bureau.
Luister hiernaar...
Mary Pickford heeft een verzonken bad met gouden kranen,
in de vorm van dolfijnen in haar Hollywood huis.
Ik denk daar nu de hele dag aan.
Mooie Mary Pickford en haar mooie blonde haren,
liggend in haar verzonken bad, als een glorieuze zeemeermin.
Het staat er niet in. Ze drukten het niet af.
Het College van Chirurgen leest vast nog je magnum opus over femur trauma,
en praat over hoe geweldig je bent. Je zit in het bestuur voor je het weet.
Ik, daarentegen, ben in Hollywood.
Champagne in de ene hand, geparfumeerde zeep in de andere.
Het was een goed artikel, Tom. - Ik lees nooit iets anders dan Tarzan,
en ik las het hele ding in een keer uit.
Ik wou dat ik was Tarzan. In de jungle met Jane.
Ik wed dat Jane aardiger is dan Miss Trevelyan.
Ze is een harde noot om te kraken.
Ik wil alleen een glimlach van die vrouw.
Lacht ze tegen jou? - Ik heb nog nooit met haar gepraat.
Mevrouw Crecy...
Soldaat Byeford. Ik was bij uw man. Hoe maakt hij het?
Hij wordt verzorgd.
Beetje veel voor een dame.
Dit alles. Beetje teveel. - Mij is verteld dat u dapper was.
Een man ophalen is niks. Ik wou dat ik ze allemaal op kon halen.
Een blijk van waardering. - Ik wil geen geld.
U mag niet verder komen. U stoort. - Ik zeg alleen gedag.
Nee... Dat doet u niet.
Alles bleek in orde. Volledige klaring.
Dank u, Brigadier Soper, ik waardeer het.
Geen dank. Als je maar gelukkig bent. - Ben ik.
Ondertekend door de kolonel.
Leger regels buigen voor een burger.
Ik vraag me soms af wat hij denkt. Neem uzelf, zuster.
Hij had u als Hoofdzuster moeten aanbevelen.
U had het moeten zijn.
Ze zeggen dat hij en Grace Carter close zijn, dus...
Het is de wereld op zijn kop, Zuster.
En niets meer ondersteboven dan dat eigenwijze soort.
Komt in mannenkleren. Vlees noch vis, als je het mij vraagt.
Maar dat deed ik niet.
Je hebt tien minuten voor ze je missen.
Weer in kaki? - Zij willen mijn bed, ik ga op kamp.
Paar weken duwen en trekken en dan weer op pad.
Je kent er niemand. - Maak snel genoeg vrienden, Meneer.
Ik benijd je.
Nee, dat doet u niet.
Echt niet.
Waarom laat u hen geen afscheid nemen? Waarom zo wreed?
Ik ben niet wreed. - Is het omdat hij aardig was tegen u?
Was dat een te grote inbreuk?
Je bent een respectloze en brutale jonge vrouw.
Nou.
Het was me een eer, Byeford.
Meneer. U was een goede baas. De beste.
We zouden u overal gevolgd zijn.
Die ik nu krijg valt in het niet bij u.
Pas goed op uzelf. - En jij.
Weet je zeker dat je niet met me weg wilt lopen? Laatste kans.
Veel succes, Jackie.
Kan hij praten? - Wie?
Uw man. Kan hij met u praten? - Natuurlijk kan hij praten.
Dat is goed.
George, mijn zoon, kan niet praten.
Hij werd geraakt in zijn hoofd.
Ik denk niet dat hij me ziet. Weet niet dat ik er ben.
Natuurlijk wel.
Ik denk niet dat hij het haalt. - Ik weet zeker dat u het mis hebt.
Ik weet zeker dat alles goed komt.
Alles wordt weer als vroeger. Ik weet het heel zeker.
Excuseer me.
Zuster, denk niet dat ik op uw tenen wilde staan,
of u ondermijnen vanmorgen. - Natuurlijk niet.
We moeten de vrijwilligers voorbereiden op meer verantwoording.
We krijgen 200 mannen vanavond. Of meer.
Het worden er meer. - We redden het, zoals altijd.
De vrijwilligers die we in Liverpool hadden,
ja, ze begonnen groen, maar ze werden waardevol.
Je bent niet in Liverpool. - Alle ziekenhuizen zijn hetzelfde.
Nee... Dat zijn ze niet.
De reden dat dit ziekenhuis verschilt van Liverpool...
Is dat de mannen hier uit de hel komen.
Dit is hun heiligdom, ze moeten zich veilig voelen,
omdat ze niet veilig waren.
En wat ze veilig laat voelen is rust,
professionele expertise, en niet...
Het onhandige enthousiasme van een goedbedoelende amateur.
Deze drie zijn de eerste, maar er komen er meer.
Wat gaat u doen? Allemaal in de wasserij, uit het oog, uit het hart?
De voorraad linnen eindeloos laten tellen? Het is onredelijk,
en intussen vallen uw Zusters uit en liggen er mannen te wachten.
Misschien, Zuster, voelt u zich niet veilig.
De passie van de jeugd.
Het is logisch dat je hier je stempel wilt zetten.
Maar je bent nog erg nieuw.
Ren niet voor je kunt lopen.
Dank u voor uw tijd.
Ons eerste konvooi. Elk ogenblik nu.
Ben je nerveus, Rosalie? - Helemaal niet.
Ik kan niet geloven dat je die nu pas opent. - Ik wilde hem bewaren.
Ik had de mijne meteen opengescheurd. Als ik er een kreeg.
Van wie is hij? - Een vriendin van mij. Miss Tillotson.
Hoe ken je haar? - Mijn vriendin, Miss Tillotson,
is de patrones van een tehuis voor gevallen meisjes.
Ik werkte bij haar.
Ik zou graag een gevallen meisje zijn.
Alles wat je nooit mocht doen, weggevaagd door de liefde.
Zo romantisch. - Nee, dat is het niet.
Ze zijn te beklagen, niet te bewonderen. Er is altijd een baby die niemand wil.
Mannen zijn beesten, maar vrouwen...
De moraal woont in ons. - En worden ze opgevoed?
Pardon? - De gevallen meisjes. Worden ze opgevoed?
Met heel hard werken komt een aantal in dienst van goede huizen.
Sommigen zijn natuurlijk niet meer te helpen. Welk punt wil je maken, Kitty?
Ik maak geen punt. Alleen een vraag.
Miss Trevelyan.
Wat doe je hier, in het donker?
Ik hoop dat je op de loer ligt voor mij.
Nee. - Opnieuw verpletterd.
Speel je? - Nee, dat doe ik niet.
Ik kan niets onbenulligers bedenken dan golf. - Dat is het mooie ervan.
En het wordt nog onbenulliger 's nachts. Een sport voor onze tijd.
Excuseer me, ik moet gaan.
Ik denk steeds dat we met het verkeerde been begonnen.
Ik geef het niet op, weet je. - Captain Hesketh-Thorne, wat wil je van me?
Ik wil dat je glimlacht. - Waarom?
Omdat het leven heerlijk is. Omdat ik de Hoofdzuster laat glimlachen.
Ik krijg een glimlach uit Captain Gillan. Dit is een rode lap voor een stier,
en ik zal niet opgeven tot ik een glimlach zie.
En noem me geen kapitein Hesketh-Thorne. Dat is zo Leger. Noem me Miles.
Daar gaan we.
Miss Trevelyan? Dat was bijna een gesprek. We gaan vooruit.
Hoofdzuster, wat wilt u dat ik doe?
Hier . Allemaal schoon? - Heel goed.
Sorry, Zuster.
Bedankt.
Goed gedaan, Zuster. Stand-by.
Ik hoor ze komen.
Heb je hem? Breng de gewonden binnen. - Dank u, Zuster.
Meer bedden op de vloer. Marshall, die meneer.
Zuster. - Brancard.
Houd de druk erop. Kom mee. Operatie, nu.
Je hebt dit toch eerder gedaan? - Natuurlijk.
Overnemen, dan. Wassen, verschonen, pols en temperatuur.
Ik kom zo snel mogelijk terug. Berwick, jij bent verantwoordelijk.
Eindelijk.
Ik kan het niet alleen.
Houd vast, dat is het.
Hallo, ik ben Vrijwilliger Berwick. Ik help je met wassen.
Het was de enfilade. - Ik weet niet wat dat is.
Machinegeweer.
Mannen gaan neer als koren voor de zeis.
Rij na rij na rij...
Ik wil er niet over horen. - Ik dacht dat ik daar dood zou gaan.
Voer voor de ratten.
De grootte van de ratten, het vreten aan de lijken...
En als het regent en je niet kunt zien waar je loopt,
en je denkt in ondiep water te staan, dat je niet tot aan je
taille wegzakt en je ziet dat je op een dode man's gezicht staat.
Ik wil er niet over horen. - Het maakt hem niks uit, je loopt door.
Ik zei, ik wil er niet over horen.
Je moet het vergeten omdat ik dat niet wil.
Al die vuiligheid en lelijkheid thuis. - Maar ik ben het.
Ik denk niet dat ik ooit anders zal zijn.
Je bent geen Soldaat meer, Eddie.
Dan ben ik niets.
Maar wat weet jij ervan?
Wat kun jij helemaal weten?
Je had niet moeten komen, Adelinde.
Je had echt niet moeten komen.
Help me, alsjeblieft. Help me.
Terug naar de vrachtwagens.
Ik kom, ik kom.
Ik word niet gewassen door een klein meisje. Ik kan het zelf wel.
Als je zelf naar de badtent kunt gaan, maar dat kun je niet.
En ik ben geen klein meisje.
Ik ben opgeleid en ik heb dit honderden keren gedaan.
Alles goed daar? - Ja, dank je, korporaal.
Sorry.
Rosalie?
Major Crecy.
Mevrouw Crecy.
Mevrouw Crecy. Wat is er?
Bijna klaar.
Lig je lekker en warm genoeg? Ik help je even,
maar rust nu, je voelt je dan veel beter.
Waar is Miss Berwick?
Ze ging er vandoor. Maar zij heeft goed gewerkt.
Goed gewerkt.
Zei je dat ik pit had. - Ik zei alleen dat het eerlijk werk was.
Neem de thee trolley, misschien is het goed werk.
Waarom liep je weg?
Je hebt je opleiding, waarom waste je hem niet?
Ik ruimde de linnenkast op.
Niemand scheen te merken dat ik er niet was.
Waarom zei je dat je het eerder gedaan had?
Ik wilde je niet teleurstellen.
Het is niet het einde van de wereld. We lossen dit op. Beloofd.
Ja?
Ja, je leeft nog.
Klootzak. - Je mag me later bedanken.
Je kunt hen niet laten willen leven.
Waar is zijn vrouw?
Brief voor je, Miss. - Dank je wel.
Hoe maakt hij het?
Weet je wat hij deed?
Ik weet dat hij bloedde. - Hij deed het met opzet.
Maar hij leeft? - Ik stuurde een reus van een man.
De kinderen op zijn schouders, hun handen in zijn haar.
En dit krijg ik terug.
Hoe dacht u dat het zou zijn? - Niet zo.
Geen geest met een hoofd vol verschrikkingen.
Hij is liever dood in de modder bij zijn mannen dan thuis bij mij.
Maar hij komt thuis bij u, u moet bij hem zijn en niet hier.
Ik kan het niet. Ik kan dit niet.
Ik ben hier niet op voorbereid.
Ik ben niet voorbereid.
Alles is voorbij.
Lees het. Dit komt van mijn moeder.
Ziet u wat er staat? Ik ben dood voor haar.
Ze zegt: "Ik wil mijn dochter nooit meer zien".
Er zijn mensen die geen stukje van hun zoon terug krijgen,
en hun broers en echtgenoten.
Ze krijgen niets terug van het leven ervoor.
Maar u hebt kinderen.
U hebt een huis, meer dan de meesten hebben.
U bent gewenst, u bent nodig.
Alles is nog niet voorbij.
Eddie, je bent niet niks.
Je bent mijn man...
De vader van onze kinderen.
Ik kan me hun gezichten niet herinneren.
Dat komt wel.
Je moet me beloven nooit meer zoiets te doen.
Word beter.
Kom thuis en wij zullen op je wachten,
want je bent niet niks.
Jij bent alles voor ons.
Zie je in Engeland, schat.
Ik moet nu gaan.
Wees een goede zoon voor je vader, Georgie.
Wees een goede zoon.
Waar gaan we heen?
Rosalie, vertrouw je me?
Je moet me vertrouwen. - Natuurlijk. Meer dan ieder ander hier.
Deze jongen maakte de reis niet, geen pijn meer, maar ik weet zeker,
als dit zijn maten zou helpen, zou hij het niet erg vinden.
Wat bedoel je?
Rosalie, dit is een man.
Ik wil dat je naar hem kijkt, helemaal...
En begrijpt dat er geen mysterie is.
Het is alleen zijn lichaam.
Je sprak voorheen over dapper zijn.
Nu moet je dapper zijn.
Kijk maar naar hem, alsjeblieft. - Ben je helemaal zedeloos?
Stom.
- Wat is er in hemelsnaam aan de hand?
Mijn arme schat.
Kom met me mee.
Tegen de schok, jij arm meisje.
Ik ben niet verbaasd dat je zo overstuur bent.
Ik weet dat Zuster Livesey een vriendin is. - Geen vriendin van mij.
Maakt niet uit.
Je hebt hier een vriendin, Miss Berwick.
Er is hier altijd een schouder voor jou.
Oké.
Een lok van zijn haar.
De Zuster gaf het me, als aandenken.
Het spijt me heel erg.
Kreeg je het nieuws waar je op wachtte?
Verre van dat. Heel ver.
Doe dan je werk. Het werk redt ons, Trevelyan.
Het redt ons.
NL-vertaling: Het Crimson Field Team